"ای معنی امن یجیب ما"

دلم تنگ شهیدان است امروز... در مسلخ عشق جز نکو‌ را نکشند ... ای معنی امن یجیب ما در ندبه های جمعه ای معنی  آیه های نور  ای معنی دلتنگی مادرانه تو را سپاس می گویم  تو را می ستایم ای شهید  ای که به تمام  دنیا و تعلقات مادی  پشت و پا زدی و  راهی آسمان شدی . تو را دوست دارم  اندازه تمام اشک های  ریخته شده از چشمان مادر و همسرت  اندازه ی تمام درد های پدرت اندازه ی تمام  دلتنگی های دوستانت در  فراق ملکوتی ات وقتی قطرات  باران  بر سنگ مزارت می افتند ، گریه ی آسمان  را برای تو نظاره می کنم.

"آی جبهه لر قهرمانلار نجولدی"

آی جبهه لر قهرمانلار نجولدی دشمن صفین سندیرانلار نجولدی قزل گوللر گلستانلار نجولدی پیچاق ورسان داماریمنان قان چخماز سنین آدین منیم  یادیمدان چخماز قورخولی ایل مین اوچ یوز  الی دوقوز چوخ ننه نی صدام قویدی  اوغولسوز آچیق دیسم  سووا  دونر دمیر  بوز مرزی آشوب یرش طبلی چالدیلار آز زماندا خرمشهری آلدیلار بی دینلرین خیانتی بیر یاندان بنی صدرین  حماقتی  بیر  یاندان قاباخدا  قانلی  دشمنلر دوردیلار دوسلار داکی  دالدان  قلج  وردیلار هندین نسلی گور جنگیده نیندی بنی حمزه نین جگرین چیندی بیردن خمینی نین قانی قیندی دیدی حسین کیمی قانا  بویانوق یرمی ایلده جنگ اولسا بیز دایانوق حقدن گلدی او سیدین نفسی کفن گیدی کیم ایشیتدی بو سسی کربلانین دیریلدی خاطره سی غیرتلی لر دیندن دفاع ایتدیلر اوغولار ننه دن وداع ایتدیلر آنا سو سپدی اوغلونون یولونا و ان یکادی باغلادی قولونا دیدی گرک حقدن دفاع اولونا گوزللرین چوخی گیتدی گلمدی جنازه سی چولده ایتدی گلمدی بیز اوندا که ائلی گوزدن آتارودوخ خرم آباد محالینا چاتاردوخ فلک الافلاکدا گئجه یاتاردوخ یوخلامامیش تلسردیق صبح اولا تئز نمازی قلیوب دوشردیق یولا اندیمشکین دوزی شوشتر  

"دوز ایتیریب دیمه یولدان آزارام"

دوز ایتیریب دیمه یولدان آزارام قلمیملن ئوز قبریمی قازارام ای مدعی یاکس منیم دلیمی یا آچیق قوی قلم دوتان الیمی آی بختمون قوشی اویاندیر منی آل قنادین اوسته دولاندیر منی هویزه ده بیر آز یوباندیر منی عاشقلرین بیرده سسین ائشتدیم کفنسیزلر زمزمه سین ائشتدیم یادان چیخان خاطره لر یاد  اولسون ویران  قالان صومعه آباد اولسون شیرین سوزه مشتری فرهاد اولسون داغلاردا آز داشا چالسین تیشه سین هرای چکوب باشا چالسین تیشه سین دردیم چوخدی هراسندان دانشیم قیراقندان آراسندان  دانشیم اورگیمون یاراسندان دانشیم ضبط ایلیون آی ایشیدن قولاقلار یوخلامیون آی وجدانی اویاقلار آی قلمیم نقیل  دیمه سوز دانش نظمین رشته سینه سوزی ذوز دانش بهلول کیمی ایری اوتی دوز دانش یالانچی نین هیچ یرده پستی یوخدی هر کیمین پستی یوخدی دوستی یوخدی

"سوختن در آتش عاشقی"

مهمان ضیافت خطر، هیچ نداشت        هنگام که می رفت سفر، هیچ نداشت        گمنام ترین شهید را آوردند                 جز پاره ای از عشق، دگر هیچ نداشت               از تربت عاشقان فغان آمده است           این کیست که بی نام و نشان آمده است؟           در آتش عاشقی چنان سوخته ام            کز من دو، سه تکه استخوان آمده است

"الله آدیلان باشلورام سوزومی"

الله آدیلان باشلورام سوزومی یاری تاپوب ایتیرمیشم اوزومی دایان قلم قوی بیر سیلیم گوزومی یوخدی دوزوم آغلا گوزوم،آز آغلا آغلاساندا غیرت سوزون یاز آغلا عومور گئچور انسان ئوزون ایتیریر گور معرفت سنی هارا یتیریر شرطی بودور باج ویرمیاخ شیطانا مومن اولاخ گویدن گلن قرآنا جانلار چیخار جانان سسی کسیلمز دل لال اولار وجدان سسی کسیلمز بو ئولکه دن قرآن سسی کسیلمز بوغاز یولون بوغوض دوتار تار چالار سوزده اثر اولسا داشی پارچالار ایللر اولور ایتیرمیشم ائللری آختاریرام داغی داشی چوللری هایاندا سیز آی یوردومون گللری گوگلوم  ایستور قناد ویرام پر آچام اورکلرده سوز قوشونا  یر آچام اوخوموشام حیدربابا کتابین شهریارین گزمیشم خشکنابین بوینوما سالمیشام تقلید طنابین باتیردیم جبهه ده خامه می یار عشقینه یازام سفرنامه می گیدنلرین آدی ایتگین قالماسین عکسلرین دوسلار یره سالماسین قالانلاری الله بیزدن آلماسین اولمیان ایشلری گلین اولدوراخ شهیدلرین بوش سنگرین دولدوراخ

"بسم‌الله المنتقم"

بسم‌الله المنتقم در دشت ایران سرو آزاد است ناجا بر عهد و پیمان خصم بیداد است ناجا از   قله های سربلند آذر آباد تا بیستون  عشق فرهاد است ناجا محمد مشایخی( سالار)

"بهاره خون جوانان وطن پرست   "

آری آنانکه دوستتان داشته ام و روزگاری مرا بیاد داشته اید      هرگاه برمسلخ من پا نهادید با افتخار و غرور فریاد برآرید اینجا بهاره خون جوانان وطن پرست                               هنوز ایران است هنوز ایران است 

"نقطه صفر مرزی ایران"

خر داغ، نقدِ آزادی است بی بی سی، بحث ویژه ای دارد نقطۀ صفر مرزی ایران جای باران گلوله می بارد   قصه تکراری و همیشگی است نیم قرنی است بحثشان این است که چرا این وطن نمی‌پاشد؟ که چرا گوش خلق سنگین است؟   مجری بی هوا و روشنفکر باز تحلیل می کند ما را آن طرفتر فراریان خودی دشمنانند آشکارا با ما   عده ای بی خیال در مرکز خائنان به مردمان وطن مشکل عمده شان حقوق بشر... ساده لوحان ظاهرا روشن   جمله بازاری و عوام فریب بحثشان بحث داغ کولبری است دردشان جای عزت و وحدت نعلین الاغِ کولبری است   آه اما کسی نمی گوید مردهامان چه سان شهید شدند نقطۀ صفر مرزی ایران... مرزبانانمان شهید شدند!

"آرزوی مادر"

بردم ز نظر آرزوی مادر را، در حفظ میسر عشق دادم سر را... دشمن به هوای مهینم آمده بود، جان دادم و نگذاشتم این کشور را...

"اگر امن و امان است وطن"

امروز اگر امن و امان است وطن، سرسبزترین مــرز جهان است وطن سرتاسـر مــــرز لاله‌ای روییده، مدیون شهیــد مرزبان است وطن

"فاتحان قله ایمان"

السلام ای جنگجویان، السلام        فاتحان قله ی ایمان، سلام ای سلحشوران قامت استوار       هیئت رزمندگان این دیار ای شما بر کف نهاده جان، درود     بر یلان کشور ایران درود السلام ای شاهدان سینه چاک       لاله های رسته از این خاک پاک شیرمردان نبرد و کارزار       جبهه کرده عاشقان را بیقرار حالیا در بزمتان خوانم سرود        زین جماعت بر شما بادا درود باز مرغم در هوای جنگ شد       دل برای خاک جبهه تنگ شد  باز جانم شوق در پرواز شد        مشق جبهه بر لبم آواز شد مردمان جبهه حالی دیگرند        ساکنان خاکریز و سنگرند سنگر و سجاده و سوز و گداز      در دل شب حفره ها بود و نماز جبهه جای اوج و هم معراج بود     سینه ها بر تیغ کین آماج بود تیر بود و ترکش و باروت و دود      گه ظفر، گاهی فراز و گه فرود یاد باد هنگامه ی جنگ و گریز     یاد بادا حمله و رزم و ستیز قصه ی پر غصه ی حنگ و نبرد    زنده ماند در دل مردان مرد یادتان آید غریو یا حسین(ع)         یک اشارت می شد از پیر خمین (ره) یادت آید نعره ی تکبیر و بانگ       گوشت های له شده در زیر تانگ یک شب و یک حمله و یک یا علی       بس شرف دارد به دنیای دنی  کاش یک بار دگر اعلام شد       وقت هجرت موقع اعزام شد می شدیم راهی بستان و جفیر         فکه و همرزم گردان زهیر  با طلاییه طلایی می شدیم         در شلمچه کربلایی می شدیم جسم و جانم شوق در پرواز شد      از دوکوهه راهی اهواز شد گویم از شهری که خونین شهر شد       زخمی یغما و کین و قهر شد  داغ خرمشهر جان را کاستی        فتح خاکش فتح ارزشهاستی وعده ی ما پاسگاه زید بود        شوق حمله اشتیاق عید بود کله قندی،دهلران, بازی دراز      همچو مهران و هویزه سرفراز یاد صدها لاله ی یاس آورید        یاد کوشک و دشت عباس آورید تنگه ی چزابه و سومار و حرب     عشق و حال داشته گیلا نغرب هفت تپه, تپه هایش یاد باد        حصر آبادان غمی در دل نهاد  دشت خون چنگوله و چیلات شد      قتل عام بچه ها هیهات شد مرغهای آن جهان با قلب صاف       هفت وادی طی رسیده کوه قاف  دیده ی لیلی به ره, پر خون نگر     عشق مجنون در دل مجنون نگر نی نوایی داشته در هور و شط       می کند مست و شده میخانه خط ای خوش آنروزی ابوالفضلی شدن      رهسپار بانه و دزلی شدن سوی سردشت و مریوان می شدیم       سرو آباد و چناران می شدیم سنگر سرد و نمور و تنگ و تار         بر فراز قله ها دشمن شکار یادتان آید ز تامین و کمین        پیکر صد تکه گشته روی مین ما سر ببریده دیدیم از گلو        پوست ها را زنده می کنده عدو این بسیجی ها ذبیح حق شدند        پور ابراهیم را ملحق شدند از حلبچه می نخواهم گفت بیش       سینه گردد زآن جنایت ریش ریش نهر عنبر, نهر جاسم یاد باد        صد حنابندان قاسم یاد باد حاج بخشی,حاج جوشن خاطر هست؟      شربت و نقل و نباتش حاضر است؟ جسم همرزمم خوراک کوسه گشت     کی رود از خاطرم والفجر هشت؟ گوییا دریاچه ی فاو و نمک       مهبط دریاییان بود و ملک یاد کن دزفول و سوسنگرد و شوش       کرخه و کارون و اروند و خروش گفتم از اروند، دل بی تاب شد         یاد پیکرهای غرقه آب شد  یاد غواصان دریا دل شدم        جزر و مد و قایق و ساحل شدم کربلای چهار شد دریای رنج          مدعایم, یکصد و هفتاد و پنج  یکصد و هفتاد و پنج سرو غرور         چنگ دشمن زنده زنده شد به گور  ای شما دریادلان بسته دست         ای شما قالوا بلا گوی الست  کاش مادر نآید استقبال تو        چون کند آغوش، بسته بال تو  ای زمان و ای زمین و آسمان      خون بگریید زین مصیبت زین فغان  حال بگشایید دست بسته اش      تا نبیند مادر دلخسته اش   دور بنمایید از دستش طناب          می برد شاید ز بابا صبر و تاب  اینک ای غواص خوش نام و مرام        ما شدیم غرق گناه و بند دام ما به دستان شما دل بسته ایم       مانده ایم اندر گل و هم خسته ایم   بحر دنیاکرده ما را کیش و مات      واندر این گرداب ما را ده نجات ناجی ما باش شوق ساحلیم       غوطه ور اندر هواهای دلیم  با دو دست بسته گیرید دست ما      وردتان محشر شود پیوست ما مهدوی، منصور، ای غواص دل        سینه ها بوده ز هجرت مشتعل آمدی، دیرآمدی هیهات و هات      نی پدر هست و نه مادر در حیات چشمشان در راه گردیده سپید        تا که آید استخوانی از شهید یوسف ما سوی کنعان آمده        دردها را جمله درمان آمده

"لحظه هایم را معطر کن"

بیا و یک شب دیگر حضورت را مکرر کن       تمام لحظه هایم را به لبخندی معطر کن نمی دانم چگونه؟ سنگر و تسبیح و سجاده      برای گفتن آن خاطرات خوب لب تر کن تو مانند منورهای جبهه روشن روشن!      دل تاریک و خاموش مرا لختی منور کن تو ای زیباترین تصویر سجده در دل سنگر!     برایم چفیه و تسبیح و آتش را مصور کن منم آن مرغ بی بالی که در کنج قفس مانده     بیا و هستی ام را با نگاه خویش پرپر کن الا ای امتداد سجده هایت پشت آیینه      زمین و آسمان تشنه را محراب و سنگر کن و اینک بار دیگر ای حضور روشن فریاد!    گلوی زخمی ما را پر از الله اکبر کن !!...

"خداحافظ"

خداحافظ و بعد از این مرا دیگر نخواهی دید خبر این بود آری: یک پرستو از قفس کوچید غروب سرد پاییز و سبدهای پر از سیبت همان جایی که مجنون بود و آن سرو و درخت بید کمی دیر آمدی اما ... غزل از چشم تو می ریخت سلامت دادم و دستت به رویم عطر گل پاشید میان باد و آتش از هیاهوی خزان گفتیم تو طوفانی ولی یک آن خیالت آشنا خندید نگاهم در نگاه تو، صمیمانه تر از هر روز که دستی آمد و نا گاه تو را از آسمانم چید به یکباره تنم یخ زد، نبودی من نمی دیدم و باران بود می آمد، زمین هم گاه می لرزید عبور سال و ماه و انتظاری سخت طولانی ببین با این دل غمگین عزیز من! چه ها کردید!؟ دوباره با شکوهی خاص دیروز از سفر آمد همان یوسف، همان عاشق صدایش در زمان پیچید «سلام و یک خداحافظ، تمام فرصتم این است پس از ده سال یک هدیه، پلاکم را نمی خواهید؟»

"با تو می شد تا ستاره پر کشید"

با تو می شد تا ستاره پر کشید      طرحی از شوق کبوترها کشید با تو می شد عشق را آغاز کرد       در هوای عاشقی پرواز کرد با تو حتی آسمان آبی تر است      چشمهای قاصدک بی تو، تر است با تو می شد آب را احساس کرد     باغ را لبریز عطر یاس کرد با تو حتی عشق، عاشق می شود     یادی از داغ شقایق می شود با تو شبها، نور باران می شود      شهر ما لبریز عرفان می شود با تو می شد لاله را باور کنیم     آسمان دیده را ساغر کنیم بی تو من حس کرده ام ققنوس را      بر دل خود بسته ام ناقوس را بی تو مرگ خویش را بوکرده ام    با غم تنهاییم، خو کرده ام با تو می شد بوی باران را شنید!     قطره ای از آب دریا را چشید ای بهار جاودانی! ای شهید!     ای وجودت آسمانی! ای شهید!     یاد تو، یاد تمام لاله هاست     معنی احساس خوب ژاله هاست  

"مرا از مرگ ترسانی؟"

مرا از مرگ ترسانی؟ اگر روزی خدا خواهد جوابت را به نوك این سنان سرد میگویم خلیج فارس می‌خواهی؟ چنین گستاخ میگویی؟ تو خوزستان همی خواهی؟ بدان این را، میان آب‌های نیلگونش غرق می‌گردی اگر روزی خدا خواهد اگر روزی امام امت ما این چنین گوید روید وخاك آنجا، بر سر آن بی همه چیزان فرو ریزید به پیشت باز می‌گردم برایت من حدیث مرگ می‌خوانم و تخم مرگ افشانم به پیش آن دروغین رب بی چیزت سیه روزت بگردانم تورا بر خاك بنشانم مرا از مرگ ترسانی؟ اگر روزی خدا خواهد جوابت را به نوك این سنان سرد میگویم خلیج فارس می‌خواهی؟ چنین گستاخ میگویی؟ تو خوزستان همی خواهی؟ بدان این را، میان آب‌های نیلگونش غرق می‌گردی سر راه صدایت را میان راه تاریك گلو بندم همان گونه كه روم باستان از پای افكندم تورا بر خاك بنشانم به پیش آن دروغین رب بی چیزت سیه روزت بگردانم تورا بر خاك بنشانم نمی‌دانی، نمی‌دانی من و هم میهنان من به پاس یك وجب زین خاك جاویدان چه خون‌ها خونبهای این سرا كردیم. خلیج فارس می‌خواهی؟ چنین گستاخ میگویی؟ تو خوزستان همی خواهی؟ بدان این را، میان آب‌های نیلگونش غرق می‌گردی..... شعر از شهید بهرام آریافر