علم و پارسایی اش او را بی نظیر کرده بود

علم و پارسایی اش او را بی نظیر کرده بود

آخرین بروزرسانی : چهارشنبه، 24 دی 1399 ساعت 13:48

سخاوت و دستگیری از ضعیفان یکی از بارزترین و پسندیده ترین صفاتی بود که خداوند متعال در ضمیر بزرگش به ودیعه نهاده بود. به طوری که این صفت از سرکشی به ایتام و افراد کم بضاعت فامیل تا یاری به سربازان زیر دستش کاملا ماموس و محسوس بود.

به گزارش پایگاه خبری شهدای ناجا، بهار سال 1344 رو به پایان بود که بهارانه اش نوید تولد فرزندی شد که نامش را علی احمد نهادند، البته در این جهان پر از اسرارگویی علی احمد آمده است و اعمال و سخن در درون دارد برای همدلی همراه. علی احمد از کوه آموخت که باید استوار و ثابت باشد و از دامنه کوه با دیدن گل های صحرا گل بودن را به حافظه سپرد و از بلندای کوه به آسمان نگریست و خداوند را نظاره کرد. او فرزند پدری نظامی بود که این پدر روی حقوق سربازان و زیردستان با کسی سر مسامحه نداشت. علی احمد را با مفهوم ظالم و مظلوم آشنا کرد. که حمایت از مظلوم وظیفه لاینفک علی احمد شد. کودکی اش آرام آرام سپری شد و علاوه بر تحصیل چون آموخته بود لازمه ی مبارزه با ظالم علاوه بر ایمان و رشادت سینه ای ستبر و بازوانی قوی می خواهد به همراه برادر بزرگترش علی محمد قیطاسی به ورزش کشتی روی آورد. آنچه که تعجب همگان را برمی انگیخت آن بود که علی احمد از پیروزی هایش شاد و مسرور نمی گشت چرا که او اعتقاد داشت که باید با حریفان رفاقت پیشه کند نه رقابت.
ایشان به لحاظ تعصبات شخصی و دفاع از صفاتی که برایش ارزش تلقی می شد انسانی متفاوت از دیگران متصور می شد. به رغم سن و سال کم و کوچکی جثه اش کارهای بزرگی را در ذهنش تداعی می کرد. او علاوه بر آنکه از شیرینی کلام برخوردار بود رمز بردباری و تحمل را به خوبی می دانست و سینه را از کینه پاک کرده و چهره رحمانی اش با نگاه عقلانی اش توامان شخصیتی عاطفی ساخته بود. او علاوه بر ظلم ستیزی، از پدر نظم و انضباط خاص نظامی را فراگرفته بود و در کارهای روزمره اش به کار می گرفت. ایشان از کینه و غرور، بخل و حسد متنفر بود و احترام به بزرگتر را به منصه ظهور رساند. احترامش به بزرگتر زبانزد خاص و عام بود به پدر و مادر عشق می ورزید تا جایی که سپیدی موی مادر و صورت چین و چروک خورده اش دلش را می شکست اما همانند کوهی سر به فلک کشیده، غصه ها را در درون و قصه ی دل نشینی در برون در کلامش نمایان بود. نمی توان از میان آشنایان و اقوام و دوستان کسی را یافت که علی احمد را با ویژگی های چون رافت و مهربانی و عشق به خانواده و دوستان نشناسد. سخاوت و دستگیری از ضعیفان یکی از بارزترین و پسندیده ترین صفاتی بود که خداوند متعال در ضمیر بزرگش به ودیعه نهاده بود. به طوری که این صفت از سرکشی به ایتام و افراد کم بضاعت فامیل تا یاری به سربازان زیر دستش کاملا ماموس و محسوس بود. علی احمد همزمان با بازنشستگی پدر و شروع انقلاب به شهرستان نهاوند عزیمت نموده و در این شهرستان مشغول به تحصیل شد. علم و دانش و خردش از یک سو و تقوا و ایمان و پارسایی اش از سوی دیگر نظرها را به سوی او معطوف می کرد.

شهید مدافع وطن علی احمد قیطاسی فرزند ستار اهل نهاوند ونیروی کارد ژاندارمری بود که مورخ 1344/02/01 در راه دفاع از انقلاب و میهن به خیل عظیم شهیدان پیوست.

 

دیدگاه های شما :


کدامنیتی